ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ
Η άσκηση της πολιτικής εξουσίας όπως εφαρμόσθηκε τα μεταπολεμικά τουλάχιστον χρόνια στην Ελλάδα, θα μπορούσε να διακριθεί σε τρεις κατηγορίες ή σχολές δράσης.Κι αυτό υπεράνω κομματικών πεποιθήσεων και εντάξεων.
1η Κατηγορία: Η “κατόπιν ενεργειών μου”, σχολή σκέψης και δράσης.Όλες οι ελπίδες του Ελληνικού Λαού (και του Κορινθιακού) εναποτέθηκαν στην ¨απαράμιλλη¨ ικανότητα πολιτικών προσώπων, που ισχυρίσθηκαν (και ατυχώς ισχυρίζονται και σήμερα ) οτι χωρίς αυτούς και χωρίς την «αναντικατάστατη» δράση τους , θα βυθισθεί ο τόπος.Ότι, αντίθετα, χάρις τις εξαιρετικές, αποκλειστικά δικές τους και μοναδικές ενέργειες, το όραμα της ευημερίας του τόπου και του Λαού θα γίνει πργματικότητα!Το περίεργο είναι, οτι μετά δεκαετίες απόλυτης διάψευσης και αποτυχίας αυτού του μοντέλου συνεισφοράς στα κοινά, υπάρχουν ακόμη και σήμερα, μιμητές -πολιτικά πρόσωπα- που περιφέρουν την μοναδικότητάς τους ως πανάκεια δια πάσαν νόσον…
2η Κατηγορία: Η “με όλους καλά” σχολή, που αδιαφορώντας για τα παραλυτικά αποτελέσματά της, αναγόρευσε την ¨μη θέση¨ως κυρίαρχη ιδεολογία και πρακτική.Είναι η σχολή που εφαρμόζει δογματικά την ακεραιότητα των αυγών έναντι της ομελέτας …, δηλαδή, την ακεραιότητα των ψήφων έναντι της ανάληψης ευθύνης και αυτό ασχέτως των επιπτώσεων που μια τέτοια πρακτική επιφέρει, στην πανθομολογούμενη ανάγκη αποφάσεων επιτέλους σ΄αυτό τον τόπο…
3η Κατηγορία:Η σχολή της ανάληψης ευθύνης, πτολμηρης διεκδίκησης, δράσης και αποτελεσματικότητας!
Και η Κορινθία έχει να επιδείξει επιτυχέστατα παραδείγματα αυτης της σχολής σκέψης και δράσης, ιδιαίτερα σε τοπικοαυτιδιοικητικό επίπεδο. Και ασχέτως των άλλων χαρακτηριστικών των προσώπων που την εξέφρασαν, αποτελεί τον δρόμο πάνω στον οποίο οφείλει να περπατήσει η Αυτοδιοίκηση και οχι μόνον(!), σε συνθήκες θεσμικής δημοκρατίας .
Θα ΄λεγε κανείς, οτι στο συνολό τους σχεδόν, τα πρόσωπα που υπηρέτησαν την Αυτοδιοίκηση τις δεκαετίες ΄80 και ΄90 , διαπνέονταν απ’αυτές τις αξίες και άλλος λίγο ή πολύ, εφάρμοσαν οραματικές στρατηγικές για τον τόπο τους με τόλμη και ευθύνη (Κουίνης, Δαλακλείδης, Εμμανουηλίδης, Σκούρας, Λαμπρόπουλος, κ.α.)χωρις να ακυρώνω ασφαλώς την συνέχιση και την συμβολή των νεοτέρων.
Επισημαίνω ιδιαίτερα τις περιπτώσεις :
του Λουτρακίου, όπου η πολυπαραγοντική ανάπτυξη του Δήμου, ευνοήθηκε τα μέγιαστα απο τους σχεδιασμούς, τις συλλήψεις, τους προγραμματισμούς και την ανάληψη ουσιαστικής ευθύνης απο τον Γ.Γιωτάκη στην αρχη της δεκαετίας του ‘90.
του Ξυλοκάστρου, όπου η διεκδικητική και ιδιαίτερα αποτελεσματική δράση της Δημοτικής Αρχής επι Δ. Σκούρα , βρίσκει στο πρόσωπο της νεας Δημοτικής Αρχής, υπο τον Αντ.Κλαδούχο, και την δικαίωση, και την επιτυχέστατη διευρυνσή της .
του Δερβενίου ,που ισως είναι το πλεον επιτυχές δέιγμα, του τι μπορεί να επιφέρει η μεθοδική,τολμηρή,οραματική στρατηγική προσώπων που αγωνιούν να συνεισφέρουν στο τόπο τους.Η ανατροπή των διαλυτικών σχεδιασμών της ΕΡΓΟΣΕ απο τη ρηξικέλευθη στάση της Δημοτικής Αρχής υπο το Δ. Δούσκα τακτική που επαξίως συνεχίζει ο Ν.Κουρτζής,αποδυκνύει θεαματικά, το τι μπορεί να επιτύχει η συλλογική δράση, η μεθαδικότητα και η συναίσθηση καθήκοντος των προσώπων που ασκούν εξουσίες …
Οσο για το επιχείρημα, οτι ολοι αυτοί έχασαν εκλογές, προθεσή μου δεν ειναι να υπεραμυνθώ άλλου τινος, παρά να καταθέσω την τιμη και τον σεβασμό μου, για την επιλογή αυτών των προσώπων να υπηρετήσουν με υψηλή συναίσθηση ευθύνης και αποτελεσματικότητας, την πατρίδα τους και τους πολίτες της.
Προθεσή μου ειναι να καταδείξω οτι περίσσεψαν οι ¨σωτήρες ¨σ’αυτόν τον τόπο και οτι χωρίς γενναίους ηγέτες που εχουν αρετές και ικανότητες ν’αναπτύξουν τη συλλογική συγκροτημένη ιεραρχημένη και ουσιαστική προσπάθεια, η Εθνική και Κοινωνική Αφύπνιση των Ελλήνων πολιτών και εν προκειμένω των Κορινθιων πολιτων- επιτακτική οσο ποτέ - θα παραμείνει ζητούμενη.
Γιατι επιπλεον περίσσεψαν οι ιαχες για περιτυλίγματα χωρίς περιεχόμενο και αποτέλεσμα,και ειναι καιρος για ΕΥΓΕ ΜΕ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ, που θα προσανατολίσουν αλλωστε και τον χαρακτήρα της κοινωνικης ανατροπής που βρίσκεται προ των πυλών στη χώρα μας.
Τασος Χωρέμης
Πρ.Βουλευτής Κορινθίας του ΠΑΣΟΚ
















