Άνθρωπος και Φύση. Όπως τα βλέπει ένας μαθητής
Άνθρωπος και Φύση. Μια συνύπαρξη που χαρακτηρίζεται από άρτια αρμονία. Ο σεβασμός προς το περιβάλλον και προς τις επικείμενες γενιές αποτελεί μια έννοια που διέπει κάθε ευσυνείδητο όν. Ωστόσο είναι ευρέως γνωστό ότι αυτή η σχέση έχει φυλλορροήσει τα τελευταία χρόνια. Ο σύγχρονος άνθρωπος συνεχώς λοιδορεί εις βάρος της φύσεως , καταστρέφοντας το ίδιο του το σπίτι. Τα αποτελέσματα αυτού του γεγονότος, δεν αργούν να φανερωθούν. Και με αυτόν τον τρόπο εμφανίζονται νέες ορολογίες όπως για παράδειγμα το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Το ενδεχόμενο ο άνθρωπος να μην ευθύνεται για την δημιουργία αυτού του φαινομένου εκφράζεται από μια αξιοσημείωτη μερίδα της επιστημονικής κοινότητας. Δεν αποκλείεται η θερμοκρασία στον πλανήτη μας, να μεταβάλλεται ανάλογα με την ηλιακή δραστηριότητα. Έτσι, η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, προκύπτει ως αποτέλεσμα της υπερθέρμανσης εφόσον οι υδρατμοί των ωκεανών ευθύνονται για την ύπαρξη του 70% αυτού του αερίου στην ατμόσφαιρα. Αυτή η πληροφορία ωστόσο, δεν αναιρεί τις ευθύνες μας προς το περιβάλλον. Μην ξεχνάμε πως και εμείς συνεχώς υποδαυλίζουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου μέσω των εργοστασίων, των μέσων μεταφορών κλπ. Ας δούμε όμως συνοπτικά η λαίλαπα της υπερθέρμανσης τι μας επιφυλάσσει
1. Οι μικροί παγετώνες της Ευρώπης θα εξαφανισθούν, ενώ πολλοί από τους μεγάλους θα συρρικνωθούν δραματικά, έως το 2050. Το 50% της χλωρίδας της Ευρώπης θα κινδυνεύσει με εξαφάνιση ή θα αφανισθεί ως το 2100.
2. Περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι θα μένουν κάθε χρόνο άστεγοι λόγω των πλημμύρων από το 2080 και μετά.
6. Περίπου 200 ως 600 εκατομμύρια άνθρωποι θα βρεθούν αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας ως στα τέλη του 21ου αιώνα.
3. Το νέφος στις αμερικανικές πόλεις θα διογκωθεί και οι θάνατοι που θα σχετίζονται με την τρύπα του όζοντος θα αυξηθούν κατά 4,5% στα μέσα της δεκαετίας του 2050 σε σχέση με τα επίπεδα της δεκαετή του 1990.
4. Από το 2050 και έπειτα πολλά ζώα που διαβιούν σε ψυχρά κλίματα, όπως οι πολικές αρκούδες, μπορεί να απαντώνται περισσότερο σε ζωολογικούς κήπους, αφού οι φυσικές κατοικίες τους θα έχουν καταστραφεί.
Η ανεξέλεγκτη μόλυνση της ατμόσφαιρας, είναι πλέον μια πράξη που έχει απωθηθεί στο ασυνείδητο. Μα οι επιπτώσεις που αναφέραμε παραπάνω, μπορούν να ανατραπούν μόνο άμα περιοριστούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Η περιβαλλοντική εξυγίανση πρέπει να τεθεί ως στόχος και να υλοποιηθεί το συντομότερο, διαφορετικά, το ανθρώπινο είδος θα αναγκαστεί να δεχθεί αυστηρές ¨ κυρώσεις ¨ …
Κριστιάν Νίρκας Μαθητής του 2ου Γενικού Λυκείου της Κορίνθου
Σχετικά άρθρα:
Σχόλια κλειστά
