Σαν σήμερα στις 4 Μαρτίου 1678 γεννήθηκε  στη Βενετία ο Αντόνιο Βιβάλντι.
Ο Βιβάλντι, ο γνωστός συνθέτης, αναρωτήθηκε μια μέρα αν θα ήταν δυνατόν να μιμηθεί με τα μουσικά όργανα ήχους της φύσης, όπως τον άνεμο που φυσάει, μια βροντή… έτσι γεννήθηκε το περίφημο μουσικό έργο, Οι Τέσσερις Εποχές που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε σαν μελωδία έστω και αν δεν γνωρίζουμ ποιός ήταν ο συνθέτης του.
Ιταλός συνθέτης Μπαρόκ μουσικής, βιρτουόζος του βιολιού και ιερέας του 17ου-18ου αιώνα. Γεννήθηκε στο ανεξάρτητο κρατίδιο της Βενετίας στις 4 Μαρτίου 1678, την ημέρα ακριβώς που ένας ισχυρός σεισμός συγκλόνισε την πόλη. Μπορεί και το γεγονός αυτό να ώθησε τους γονείς του να τον βαφτίσουν αμέσως μόλις ήρθε στον κόσμο. Βιογράφοι του ωστόσο αναφέρουν και την περίπτωση να ήρθε στον κόσμο με κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας. Τελικά, η επίσημη βάφτισή του έγινε δύο μήνες αργότερα στο ναό του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή.
Ο Βιβάλντι αντιμετώπιζε ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας που αφορούσε στο αναπνευστικό του σύστημα –πιθανόν άσθμα- αλλά αυτό δεν τον εμπόδιζε στη μουσική εκπαίδευση και στις μουσικές δραστηριότητες παρά μόνο κατά την αδυναμία να ασχοληθεί με τα πνευστά. Σε ηλικία 15 ετών (1693) ξεκίνησε τις ιερατικές σπουδές ώστε στα 25 του χρόνια ήταν πλέον ο κόκκινος παπάς. Ένα προσωνύμιο που έλαβε πιθανόν λόγω του χρώματος των μαλλιών του. Ωστόσο ένα χρόνο αργότερα (1704) η κατάσταση της υγείας του άρχισε να επιδεινώνεται και σταμάτησε να λειτουργεί χωρίς όμως να αποποιηθεί την ιδιότητά του ως ιερέας.
Ο πατέρας του ήταν εκπαιδευμένος φούρναρης με μουσικά ενδιαφέροντα και αργότερα έγινε βιολινίστας και ιμπρεσάριος όπερας. Λόγω αυτής της συγκυρίας ο γιος Αντόνιο Βιβάλντι που γεννήθηκε στη Βενετία, χλευαζόταν ότι «ξεφουρνίζει» σωρηδόν μουσική όπως ο πατέρας του ξεφούρνιζε ψωμιά. Στις 23 Μαρτίου 1703 χειροτονήθηκε ιερέας. Ως εκ τούτου - και λόγω του χρώματος των μαλλιών του — είχε το παρατσούκλι “ο κόκκινος παπάς” (il prete rosso). Αργότερα όμως, αναγνωρίζοντας με ειλικρίνεια ότι δεν είχε την παραμικρή κλίση για την ιεροσύνη αποφάσισε να μην ακολουθήσει το μοναστικό βίο.
Το 1727 δημοσιεύει τη «Δοκιμασία της αρμονίας και της επινόησης», συλλογή στην οποία περιέχονται οι πασίγνωστες «Τέσσερις εποχές».
Το 1730 – 38 ταξιδεύει στην Ευρώπη στην Ευρώπη διευθύνοντας έργα του.