(ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ κ. ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΡΤΖΗ)

Οι άνθρωποι μπορούν να προτείνουν , να σχεδιάζουν έναν διαφορετικό κόσμο. Σ’ αυτό το σχέδιο βρίσκουν την υπόστασή τους , την ταυτότητά τους. Γίνονται πολίτες.
Στην περίπτωση του Καλλικράτη οι πολίτες κλήθηκαν να εκφράσουν απόψεις. Ο προβληματισμός κατευθύνθηκε στην έκταση, θεωρήθηκαν αναπόφευκτοι οι extra large δήμοι. Κι ότι οι σημερινοί δήμοι είναι μικροί για τις μεγάλες δυνατότητες των σημερινών δημάρχων. Οι δήμαρχοι νοιώθουν αυτοδιοικητικοί γίγαντες που τους έχουν κλείσει σε κλουβιά. Αισθάνονται ότι θα κάνουν περισσότερα και καλύτερα όταν κατακτήσουν ζωτικό χώρο. Αυτοί όμως που δυσκολεύονται να διοικήσουν ένα διαμέρισμα ζητούν τη διαχείριση πολυκατοικίας.
Νέοι θεσμοί αυτοκυβέρνησης - αυτοδιοίκησης έχουν ανάγκη νέων ιδεών, σχεδίων, ενός εμπνευσμένου πολιτικού προσωπικού. Αλλά οι σημερινοί πολιτικοί μας, που χαρακτηρίζονται από απουσία ταυτότητας και σχεδιαστικού προγραμματισμού, είδαν να τους ανοίγει η όρεξη με τους μεγαλύτερους δήμους. Εκφράζουν την πολιτική τους απαιδευσία, έχουν χάσει το μέτρο. Κυριαρχεί το εγώ, η εγωκρατία. Η απάθεια στον αυτοέλεγχο κοινοποιεί εύκολα τις φιλοδοξίες, τις φαντασιώσεις, τις επιθυμίες, ακόμα και την απληστία. Και στην πολιτική όταν όλα υποτάσσονται στο εγώ, το κυνήγι της εξουσίας γίνεται παραλογισμός. Τότε βλέπουμε καθαρά και καλωσορίζουμε το υποσυνείδητο που ανεβαίνει μέχρι να μας κοινοποιηθεί. Η επιφάνεια ενός ρηχού πολιτικού εγώ στην επιφάνεια της κοινωνικής παρατήρησης.
Μια τυπική εκδοχή τέτοιων διαστάσεων πολιτικού προσωπικού είναι αυτή του κ. Ν. Κουρζή. Ο δήμαρχος Ευρωστίνης δήλωσε ότι στο Νέο Δήμο με το Ξυλόκαστρο θα είναι υποψήφιος. Κι ότι θα είναι υποψήφιος κι αν ο δήμος περιλαμβάνει και το Κιάτο. Έχει σχέδιο για όλους και για όλα. (!)
Και αυτού του άνοιξε η όρεξη. Θέλει να διοικεί πολλούς και πολλά. Κοινοποίησε μ’ αποφασιστικό τρόπο τη θέλησή του. Όμως θέληση για τους αρχαίους έλληνες ήταν η σύγκλιση της όρεξης και της λογικής. Αλλά πάντα η λογική ήλεγχε τη δύναμη των ορέξεων. Πράγμα που δεν συμβαίνει στην περίπτωση του κ. Κουρτζή. Νομίζει ότι όλοι οι δήμοι, οι τόποι, οι περιοχές είναι ίδιοι. Όμως ούτε όλα τα πανηγύρια είναι ίδια. Μόνο τα πανηγύρια του μυαλού είναι ίδια. Αλλά σ’ αυτά είσαι καταραμένος να χαίρεσαι μόνος…
Ο κ. Κουρτζής πρόλαβε να μας ενημερώσει ότι έχει άποψη για τα του Ξυλοκάστρου, τις αποθήκες Φραντζή, τον παραλιακό. Τα παίρνει τα γράμματα εύκολα. Προφανώς αυτά που αφορούν κριτική προς άλλους. Στο δήμο του τι έχει κάνει; Αν τον άκουγε κάποιος στο τοπικό ραδιόφωνο θα διαπίστωνε ένα λεξιλόγιο φτωχού που ήθελε να πείσει ότι είναι πλούσιος σε δυνατότητες. Έχει πείσει από τη διαχείριση του δήμου για τις δυνατότητές του: ενός μικρού πολιτικού αναστήματος. Οι έντιμοι πολιτικοί έχουν την αξιοπρέπεια και λένε: αυτά είχαμε στο πρόγραμμά μας ιεραρχήσει και αυτά κάναμε.
Από τις ανακοινώσεις του στον τύπο κι όσα έχω ακούσει απ΄ αυτόν φαίνεται ένας άνθρωπος χωρίς παραγωγική σκέψη. Ούτε έχει καλή αντίληψη της κατάστασης και των δεδομένων της τοπικής κοινωνικής και παραγωγικής ζωής. Εκφράζεται μηχανιστικά, μ’ έναν παλιό τρόπο, με προβολή διαφόρων κλισέ αυτοπεποίθησης, και την επίκληση της πολιτικής του ωριμότητας. Ο λόγος του είναι αποτέλεσμα απουσίας βασικών αναπτυξιακών εφοδίων και συμπερασμάτων από την θητεία του. Μιλάει με το λόγο του κακού μαθητή. Αυτού που του έδωσαν τα θέματα, αλλά δεν ‘‘έπιασε” ούτε τη βάση.
Βέβαια είδαμε μια διακήρυξη. Ήθελε να δείξει ότι είναι υποψήφιος με άποψη. Όποιος τον ακούει και διαβάσει τη διακήρυξη του καταλαβαίνει αμέσως: δεν είχε καμία συμμετοχή στη σύνταξή της. Και πως κάποιος μπορεί να είναι σίγουρος γι’ αυτό; Το ασφαλέστερο κριτήριο είναι το λεξιλόγιο. Η σύγκριση αυτών που λέει μ’ αυτά της διακήρυξής του. Ούτε κατ’ ελάχιστο μπορεί να την υπερασπισθεί. Έχει επιβεβαιώσει ότι δεν έχει καμία προγραμματική σχέση με την πολιτική.
Είπε ο κ. Κουρτζής ότι ‘‘δεν έχει δεξιούς έχει πολίτες”. Κατ’ αρχάς τα δεξιά - αριστερά πολλές φορές προκαλούν σύγχυση γιατί έχουν πάρει νέες μορφές ή ομοιόμορφες. Όμως θα ήθελα να τον ρωτήσω κάτι που έχω κάνει πριν έξι μήνες. Όταν ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Ευρωστίνης γράφει ότι ένας πολίτης δεν έχει δικαίωμα να ρωτάει, να ελέγχει την εξουσία, αυτός λοιπόν ο πρόεδρος είναι πολίτης; Όταν ο κ. Κουρτζής ανέχεται τέτοιες φασιστολογίες συνεργατών του, σημαίνει ότι είναι στη θέση του δημάρχου, κολακεύοντας τον οποιοδήποτε και τις οποιεσδήποτε απόψεις αρκεί να τον στηρίζουν. Αυτά αποδεικνύουν ότι θέλει μια ετερόκλητη αμφισβητήσιμη ως προς τις επιδιώξεις ομάδα γύρω του. Δεν θέλει πολίτες. Δεν εκπαιδεύει στην δημοκρατία. Θέλει ομάδα καταστολής ή την αρμάτα του μπρανκαλεόνε.
Ο κ. Κουρζής έχει κάνει μια μεγάλη επένδυση στο δήμο. Έχει επενδύσει στον επιστημονισμό. Κάνει πολλές μελέτες. Μια εφημερίδα της Κορινθίας έβαλε το ερώτημα μήπως από χρήματα για τις μελέτες του δήμου βγάζει την εφημερίδα του. Ήταν μια πρόκληση που ο δήμαρχος δεν είχε την ευαισθησία ν’ απαντήσει. Το θεωρεί φυσιολογικό να δημιουργεί τέτοιες υπόνοιες; Δεν ένοιωσε κάποια προσβολή ώστε ν’ απαντήσει δημοσίως;
Τον κ. Κουρτζή δεν πρόκειται να κατηγορήσω για κάτι έξω από τη δημόσια σφαίρα. Σημεία κριτικής θα είναι οι απόψεις του για την ανάπτυξη του νέου δήμου. Δεν μπορώ ωστόσο και να αφήσω ασχολίαστη τη μεθοδολογία ενίσχυσης της υποψηφιότητάς του. Με ενδιαφέρει το συλλογικό συνειδητό και υποσυνείδητο στο οποίο απευθύνεται ο δήμαρχος Ευρωστίνης.
Οι μικρές ομάδες αλλά και η κοινωνία στο σύνολό της οργανώνονται από διαφορετικές δυναμικές. Μια απ’ αυτές είναι η ονομαζόμενη αμυντική συνοχή. Συγχρονίζονται οι ενέργειες μιας ομάδας όταν αντιλαμβάνεται μιαν απειλή. Μπροστά σ’ αυτήν την απειλή (που μπορεί να’ ναι και φανταστική) τα μέλη της ομάδας ομονοούν, αν κι έχουν μεγάλες αντιθέσεις μεταξύ τους. Κι όσο τροφοδοτείται η ομάδα με φόβο, τόσο ενισχύεται η σύγκληση στο εσωτερικό της. Επίλυση στο πρόβλημα της ασφάλειας λόγω του εσωτερικού κινδύνου αποτελεί η εμφάνιση του ‘χαρισματικού’ που θέλει ν’ αντιπροσωπεύσει την ενότητα της ομάδας. Μ’ αυτό το πρόσωπο η ομάδα βλέπει ότι μπορεί ν’ αντιπαρέλθει τους κινδύνους.
Η εμφάνιση ενός κινδύνου, φέρνει ως αποτελέσματα την δημιουργία ενός συστήματος πειθαρχίας και υποταγής. Πιστός σ’ αυτή τη μέθοδο δημιουργίας μιας αμυντικής συνοχής ο κ. Κουρτζής χαϊδεύει το συλλογικό υποσυνείδητο των Ευρωστίνειων. Τους τονίζει το φόβο μήπως γίνουν επαρχία μέσα στο νέο δήμο. Γι’ αυτό και πρέπει να πάνε όλοι μαζί. Και τους δημιουργεί το φόβο, αλλά και τον χρησιμοποιεί προτείνοντας να ξεφύγουν απ’ αυτόν, δίνοντας τους την εντύπωση μιας δυναμικής με προσήλωση και την διαφήμιση του προϊόντος - προσώπου του.
Στην εγωκρατία ξεχνιέται η αξιοπρέπεια. Το κυνήγι της ανεκτίμητης καρέκλας πολλές φορές είναι κυνήγι του χαμένου προσωπικού θησαυρού. Είναι όμως άνθρακας για το χαμένο συλλογικό θησαυρό του τόπου. Δεν έχει αποδειχθεί ότι η άγνοια είναι εμπόδιο σε πολιτικές καριέρες. Έχει τουναντίον αποδειχθεί ότι πολλοί αυτοδιοικητικοί και πολιτικοί είναι σε πόλεμο με την αυτογνωσία. Θα επιτρέπουμε να βγαίνουν νικητές;

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΛΑΔΟΥΧΟΣ

Σχετικά άρθρα:

1. ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ