Η Βουλευτής Κορινθίας ΠΑΣΟΚ κα Κατερίνα Φαρμάκη δείχνοντας ιδιαίτερη ευαισθησία - για την οποία οφείλουμε να την ευχαριστήσουμε και να την συγχαρούμε - ανταποκρίθηκε πρώτη από τους τρεις κυβερνητικούς βουλευτές του νομού μας στην πρόκληση - πρόσκληση της sfedona.gr ώστε να εκθέσει τις απόψεις της για τα κρίσιμα ζητήματα του ασφαλιστικού και εργασιακού στη χώρα μας. Επίσης στην επιστολή της η κα Φαρμάκη εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ψήφισε το περίφημο μνημόνιο μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και Τρόϊκας.
Διαβάστε την πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή της :

Αγαπητή Σφεντόνα,
Ανταποκρίνομαι στην πρόκληση - πρόσκληση σου να καταθέσω τις απόψεις μου πάνω στα κορυφαία ζητήματα των ημερών μας: τις εργασιακές σχέσεις και τις αλλαγές στο ασφαλιστικό, που σύντομα θα έρθουν στη Βουλή.
Καταρχήν, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι στην πολιτική μου πορεία και στον δημόσιο λόγο μου, οι θέσεις μου είναι πάντοτε καθαρές και συγκεκριμένες, καθώς δεν μου αρέσουν ούτε οι γενικολογίες ούτε τα ευχολόγια. Ούτε φυσικά και ο άκρατος λαϊκισμός στον οποίο μπορεί κανείς εύκολα να καταφύγει ελλείψει επιχειρημάτων.
Λαμβάνω λοιπόν, την ευκαιρία ώστε στην ηλεκτρονική εφημερίδα σας να ειπωθούν ορισμένες αλήθειες, με παρρησία και χωρίς φόβο.
Ενώπιον του άμεσου κινδύνου η χώρα να πτωχεύσει υπεγράφη το Μνημόνιο με την λεγόμενη «τρόικα» (Ευρωπαϊκή Ένωση - ΔΝΤ- Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα), το οποίο περιλάμβανε συγκεκριμένη δέσμη μέτρων, για τα οποία είχαμε όλοι οι βουλευτές ενημερωθεί πλήρως. Συνεπώς, γνωρίζαμε πολύ καλά το περιεχόμενο του μνημονίου και δεν πήγαμε εν είδη προβάτων σε κομματική σφαγή!
Αντίθετα, η απόφαση να ψηφιστεί το μνημόνιο και οι σε αυτό περιεχόμενες υποχρεώσεις, ήταν απόλυτα συνειδητή και υπεύθυνη πράξη απέναντι στη χώρα που κινδύνευε να πτωχεύσει. Ποιος συνειδητός και λογικός πολίτης άλλωστε, θα μπορούσε να προτιμήσει την στάση πληρωμών, την κατάρρευση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, την δέσμευση των καταθέσεων και την πιθανή έξοδο από την ευρωζώνη, όλα ενδεχόμενα μιας τέτοιας αρνητικής εξέλιξης;
Πιστεύω ότι η απάντηση είναι αυτονόητη και ξεκάθαρη. Κάθε νόμισμα όμως, έχει δύο όψεις. Η μια όψη της επιλογής μας είναι η αποφυγή της πτώχευσης. Η άλλη, συνίσταται στην υλοποίηση των υποχρεώσεων που αναλάβαμε προκειμένου να την αποφύγουμε. Και για να τις εκπληρώσουμε, κινούμαστε σε δύο κατευθύνσεις.
Κατά πρώτον στην κατεύθυνση της ανατροπής εκείνων των στρεβλώσεων που κρατούν την χώρα δεμένη στο παρελθόν, εμποδίζουν την ανάπτυξη και παραβιάζουν τις κοινοτικές μας υποχρεώσεις και δεσμεύσεις.
Ποιος άραγε (πλην των θιγόμενων…) θα μπορούσε να συνηγορήσει -και μάλιστα υπό το βάρος των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων μας- στη διατήρηση προκλητικά ευνοϊκών όρων συνταξιοδότησης για συγκεκριμένες ομάδες; Όπως οι συντάξεις στις άγαμες θυγατέρες δημοσίων υπαλλήλων, τραπεζικών και στρατιωτικών που καταβάλλονται ανεξάρτητα από το υπόλοιπο εισόδημα τους και επιβαρύνουν το δημόσιο με 550 εκατ.ευρώ κάθε χρόνο; Ή οι συντάξεις αναπηρίας που δίνονταν κατά κόρον (με το «αζημίωτο»…) σε ανθρώπους που δεν τις δικαιούνταν; Υπάρχει κάποιος που επικροτεί τους συνταξιούχους των 48 ετών της αλήστου μνήμης Ολυμπιακής Αεροπορίας ή τους 45άρηδες συνταξιούχους στις Ένοπλες Δυνάμεις;
Αναφορικά τώρα με τον εργασιακό τομέα, φαίνεται ότι δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να προσαρμοστούμε στα σύγχρονα ευρωπαϊκά δεδομένα. Βέβαια η «προστατευτικότητα» με την οποία περιβάλει η Πολιτεία τον εργαζόμενο συνεπάγεται επιπλέον κόστος στην λειτουργία των επιχειρήσεων και περιορισμούς στην ευελιξία τους, στην ανταγωνιστικότητα τους και στην βιωσιμότητα τους, αλλά και αποτελεί το αντίβαρο των μεγάλων ελλείψεων που παρουσιάζει το λεγόμενο «δίκτυ κοινωνικής προστασίας» που όφειλε να είχε αναπτύξει εδώ και χρόνια το ελληνικό κράτος.
Έτσι η διαιτησία καταλήγει να είναι μονομερής και η ημιαπασχόληση φθάνει στο 4,1% στον ιδιωτικό τομέα (την ώρα που ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι 18%).
Πέρα όμως, από τις απαραίτητες αλλαγές που έπρεπε να είχαν γίνει εδώ και χρόνια, ώστε να δημιουργήσουμε μια ελκυστική αγορά εργασίας, το μνημόνιο επιβάλλει και μέτρα που θίγουν δικαιώματα και προκαλούν αδικίες. Η κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης στην οποία επιμένουν οι ελεγκτές της τρόικας, η αύξηση του ορίου των απολύσεων, η μείωση του μισθού των νεοπροσληφθέντων, αποτελούν αναμφισβήτητα αδικίες, για την αποφυγή των οποίων -χωρίς αμφιβολία- τόσο οι βουλευτές όσο και η ίδια η κυβέρνηση δίνουν πραγματική μάχη.
Όμως σε κάθε περίπτωση, οι αναπόφευκτες αδικίες που θα προκύψουν, πρέπει να αντιμετωπιστούν με την υιοθέτηση συγκεκριμένων μέτρων κοινωνικής αντιστάθμισης. Και φαίνεται πως η κυβέρνηση είναι προσηλωμένη σε αυτό ακριβώς: να ενεργοποιήσει όλους εκείνους τους μηχανισμούς που μπορούν να στηρίξουν εκείνο το απαραίτητο δίκτυ κοινωνικής προστασίας που ολόκληρη η κοινωνία απαιτεί. Και αυτό γίνεται με την αποθάρρυνση των απολύσεων για εργαζόμενους μεταξύ 55-64 ετών, με την επιδότηση του μισθού των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας μέχρι 25 ετών ώστε να μην διακινδυνεύει το ύψος του, με την επέκταση του θεσμού της μαθητείας για ένα χρόνο και με την ενεργοποίηση του ΟΑΕΔ ώστε μέσω της απορρόφησης κοινοτικών κονδυλίων και της υλοποίησης των προγραμμάτων του να ενθαρρύνονται οι προσλήψεις.
Ας μην χαιδεύουμε λοιπόν, άλλο αυτιά! Τα μέτρα είναι αναγκαία και καλώς ή κακώς θα τα εφαρμόσουμε, διότι δεν μπορούμε πλέον να επιμένουμε στην λανθασμένες πολιτικές επιλογές των προηγούμενων κυβερνήσεων που αυξάνουν την απόσταση μας από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αντί να οδηγούν στην σύγκλιση πετυχαίνουν απόκλιση.
Ούτε φυσικά, αρκεί η δικαιολογία «να δώσουν τα λεφτά αυτοί που τα έφαγαν». Δεν αρκεί να αναζητήσουμε, σε βάθος χρόνου, τους «κλέφτες» και να τους βάλουμε φυλακή. Τα μέτρα και οι ανατροπές που πρέπει να γίνουν τώρα θα επηρεάσουν εμάς και τα παιδιά μας.
Σήμερα δίνουμε τη μάχη να διασώσουμε το κοινωνικό κράτος και την οικονομία από την κατάρρευση. Μπορεί η τραγική κατάσταση που κληρονομήσαμε να μας υποχρέωσε να πάρουμε σκληρές αποφάσεις, όμως ο στόχος μας δεν αλλάζει. Και στόχος είναι να δημιουργήσουμε μια Ελλάδα κοινωνικά δίκαιη, δίπλα στον πολίτη και κυρίως στους ασθενέστερους. Γιατί αυτοί θα υποφέρουν περισσότερο εάν η χώρα καταρρεύσει. Και αυτό δεν πρέπει κανένας μας να το επιτρέψει.
Κατερίνα Φαρμάκη - Γκέκη
Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν.Κορινθίας

Σχετικά άρθρα:

1. Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΠΟΛΗ ΖΗΤΗΣΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΗ ΕΝΤΟΛΗ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ
2. ΝΑΥΠΛΙΟ : ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΑΠΟ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ
3. ΜΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ή ΕΝΑΝ 77ΧΡΟΝΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΙΠΑΝ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑ